Dialogue

Vocabulary

Learn New Words FAST with this Lesson’s Vocab Review List

Get this lesson’s key vocab, their translations and pronunciations. Sign up for your Free Lifetime Account Now and get 7 Days of Premium Access including this feature.

Or sign up using Facebook
Already a Member?

Lesson Notes

Unlock In-Depth Explanations & Exclusive Takeaways with Printable Lesson Notes

Unlock Lesson Notes and Transcripts for every single lesson. Sign Up for a Free Lifetime Account and Get 7 Days of Premium Access.

Or sign up using Facebook
Already a Member?

Lesson Transcript

Ο Θίασος
«Ο Θίασος» (1975) είναι μια δραματική ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Για πολλούς είναι η καλύτερη ταινία στην ιστορία του Ελληνικού κινηματογράφου, ενώ ανήκει και στις 1000 καλύτερες παγκοσμίως.
Το έργο ακολουθεί την περιοδεία ενός θιάσου στην επαρχία της Ελλάδας, από το 1939 ως το 1952, καθώς προσπαθεί να παρουσιάσει το έργο «Γκόλφω, η βοσκοπούλα». Οι ηθοποιοί του θιάσου είναι και μέλη της ίδιας οικογένειας, με διαφορετικούς χαρακτήρες. Από τη μία αποτελούν μικρογραφία της τότε ελληνικής κοινωνίας-κάθε άτομο έχει και διαφορετικά πολιτικά πιστεύω, και από την άλλη μας θυμίζουν τη βασιλική οικογένεια των Ατρειδών στην Αρχαία Ελλάδα.
Η ταινία κινείται σε τρία επίπεδα που μπλέκονται μεταξύ τους - πρώτα απ´ όλα ο θεατής παρακολουθεί τον θίασο που γυρίζει την Ελλάδα, ύστερα τις σχέσεις των μελών του και τέλος τα πολιτικά γεγονότα, καθώς και τη συμμετοχή των ηθοποιών σε αυτά. Δεν ακολουθεί όμως τη χρονολογική σειρά; ο σκηνοθέτης αποφασίζει να τη χωρίσει σε κομμάτια που ενώνει ξανά με νέο τρόπο. Έτσι, προσφέρει στο θεατή μια αποσπασματική εικόνα της ιστορίας.
Όπως και κάθε δημιουργία του Αγγελόπουλου, έτσι και αυτή χαρακτηρίζεται από το μοναδικό σκηνοθετικό του στυλ. Παρόλη τη μεγάλη της διάρκεια (4 ώρες), τόσο οι διάλογοι όσο και τα διαφορετικά πλάνα είναι λιγοστά. Με εξαίρεση τις σκηνές που ο θίασος δίνει παράσταση, ακούγεται περίπου μία λέξη ανά είκοσι λεπτά, ενώ τα πλάνα διαδέχονται το ένα το άλλο μόλις κάθε τρία λεπτά. Είναι γνωστή άλλωστε η προτίμησή του να αφήνει την εικόνα να εκφράζει την πραγματικότητα και να δίνει στο θεατή τη δυνατότητα να επιλέξει στο πλάνο τα πιο δυνατά σημεία, αντί να του δείχνει συνέχεια νέα.
Αναμφίβολα είναι ένα πολύπλοκο έργο που στόχο έχει να αποκαλύψει τα πολιτικά γεγονότα, όχι ως ντοκιμαντέρ, αλλά παρακολουθώντας τη ζωή του θιάσου.

1 Comment

Hide
Please to leave a comment.
😄 😞 😳 😁 😒 😎 😠 😆 😅 😜 😉 😭 😇 😴 😮 😈 ❤️️ 👍

GreekPod101.com Verified
Thursday at 06:30 PM
Pinned Comment
Your comment is awaiting moderation.

Ο Θίασος

«Ο Θίασος» (1975) είναι μια δραματική ταινία του Θ. Αγγελόπουλου. Για πολλούς είναι η καλύτερη ταινία στην ιστορία του Ελληνικού κινηματογράφου, ενώ ανήκει και στις 1000 καλύτερες παγκοσμίως.
Το έργο ακολουθεί την περιοδεία ενός θιάσου στην επαρχία της Ελλάδας, από το 1939 ως το 1952, καθώς προσπαθεί να παρουσιάσει το έργο «Γκόλφω, η βοσκοπούλα». Οι ηθοποιοί του θιάσου είναι και μέλη της ίδιας οικογένειας, με διαφορετικούς χαρακτήρες. Από τη μία αποτελούν μικρογραφία της τότε ελληνικής κοινωνίας-κάθε άτομο έχει και διαφορετικά πολιτικά πιστεύω, και από την άλλη μας θυμίζουν τη βασιλική οικογένεια των Ατρειδών στην Αρχαία Ελλάδα.
Η ταινία κινείται σε τρία επίπεδα που μπλέκονται μεταξύ τους: πρώτα απ´ όλα ο θεατής παρακολουθεί τον θίασο που γυρίζει την Ελλάδα, ύστερα τις σχέσεις των μελών του και τέλος τα πολιτικά γεγονότα, καθώς και τη συμμετοχή των ηθοποιών σε αυτά. Δεν ακολουθεί όμως τη χρονολογική σειρά · ο σκηνοθέτης αποφασίζει να τη χωρίσει σε κομμάτια που ενώνει ξανά με νέο τρόπο.  Έτσι, προσφέρει στο θεατή μια αποσπασματική εικόνα της ιστορίας.
Όπως και κάθε δημιουργία του Αγγελόπουλου, έτσι και αυτή χαρακτηρίζεται από το μοναδικό σκηνοθετικό του στυλ. Παρόλη τη μεγάλη της διάρκεια (4 ώρες), τόσο οι διάλογοι όσο και τα διαφορετικά πλάνα είναι λιγοστά. Με εξαίρεση τις σκηνές που ο θίασος δίνει παράσταση, ακούγεται περίπου μία λέξη ανά είκοσι λεπτά, ενώ τα πλάνα διαδέχονται το ένα το άλλο μόλις κάθε τρία λεπτά. Είναι γνωστή άλλωστε η προτίμησή του να αφήνει την εικόνα να εκφράζει την πραγματικότητα και να δίνει στο θεατή τη δυνατότητα να επιλέξει στο πλάνο τα πιο δυνατά σημεία, αντί να του δείχνει συνέχεια νέα.
Αναμφίβολα είναι ένα πολύπλοκο έργο που στόχο έχει να αποκαλύψει τα πολιτικά γεγονότα, όχι ως ντοκιμαντέρ, αλλά παρακολουθώντας τη ζωή του θιάσου.